Brenda Hollander is nu ruim drie jaar persoonlijk begeleider op de locatie St. Maartensweg / Brinklaan in Epe. “Het is een leuke en dynamische baan op een heel diverse locatie. Geen dag is hetzelfde. Iedere bewoner heeft zijn of haar eigen verhaal, wensen en talenten. Dat maakt het werk afwisselend en betekenisvol. We hebben een betrokken en gezellig team en nieuwe collega’s zijn altijd welkom om samen met ons verder te bouwen aan goede begeleiding voor onze bewoners.”

Met de deur in huis…

Op de locatie wonen bewoners met verschillende ondersteuningsvragen. Brenda vertelt: “Bij ons horen ook ADL taken erbij (algemene dagelijkse levensverrichtingen). Dat schrikt mensen soms een beetje af, maar eigenlijk is het juist een mooi onderdeel van het werk. Niet alle bewoners hebben deze ondersteuning nodig, maar ongeveer de helft van onze bewoners heeft het syndroom van Down en wordt daardoor vaak wat sneller ouder.

Het is misschien niet het eerste waar je aan denkt als je aan begeleidingswerk denkt, maar het zijn vaak hele waardevolle één op één momenten. Tijdens zo’n moment is er echt aandacht voor elkaar en ontstaat er vaak een mooi gesprek of een klein moment van verbinding. Dat maakt het werk juist bijzonder.”

“Hetzelfde geldt voor praktische dingen zoals huishoudelijke taken. Ze horen er gewoon bij en dragen bij aan een fijne en vertrouwde leefomgeving voor de bewoners. Uiteindelijk doe je het samen en dat maakt het werk juist zo waardevol.”

Dankbare momenten

En wat maakt je werk dan leuk? Brenda: “100% de cliënten! Ik weet nu al dat ik straks opgewacht wordt door een cliënt die heel blij is me weer te zien na m’n vakantie. Dat is zo’n onbeschrijflijk warm gevoel. En het samen dingen overwinnen die ze spannend vinden. Een van de bewoners bijvoorbeeld heeft een vriendin op de andere locatie. Ze hebben het altijd heel gezellig samen en ze wil haar graag uitnodigen voor haar verjaardag, maar vindt dat ook spannend. Want hoe doe je dat en wat als ze de uitnodiging afwijst? Dat zijn hele spannende momenten voor een cliënt. Om ze daarbij te helpen en samen te bedenken hoe we het aan zouden kunnen pakken, vind ik echt het mooiste aan m’n vak. Het geluk in de ogen als het gelukt is of er kunnen zijn als het anders loopt dan gehoopt. Dat zijn dankbare momenten.”

Niet omdat het moet

De twee locaties hebben een heel diverse groep bewoners, dertien op locatie St. Maartensweg en zes op de Brinklaan. Geregeld zijn er gezamenlijke activiteiten en het team staat op beide locaties. Brenda: “Het klinkt cliché, maar door de diverse samenstelling van de groepen is geen dag hetzelfde. Ze hebben allemaal ongeveer hetzelfde sociaal emotionele niveau, maar dan houdt de vergelijking ook wel op. Waar sommigen altijd gezamenlijk in de huiskamer eten, willen anderen af en toe alleen op de kamer eten en weer een ander krijgt een-op-een begeleiding vanwege meerzorg. Wat ze kunnen en welke mate van begeleiding ze nodig hebben, verschilt enorm. Het is op geen enkel front dertien in een dozijn hier.”

“En we zijn momenteel misschien een klein team, we zijn wel een heel warm team. We organiseren meerdere keren per jaar activiteiten buiten het werk om en zijn er voor elkaar bij lastige incidenten. Na de standaard vraag ‘Hoe is het met je?’, volgt vaak de vraag: ‘En hoe is het écht met je?’. Dat is heel kenmerkend voor ons team. Niet omdat het moet, maar omdat we oprecht begaan zijn met elkaar.”