Zo begint Diane Wilbrink, basisbegeleider op de logeeropvang, haar verhaal. Je hoort de passie voor het vak in haar stem. Woorden als ‘gezellig’ en ‘samen’ vallen herhaaldelijk. Wat dit het mooiste stukje Passerel maakt? Diane: “Je slaat hier echt twee vliegen in een klap. Je biedt de jongeren een gezellig weekend én je ontzorgt de ouders. Zingevender krijg je het bijna niet.”
De cliënten van de logeeropvang wonen allemaal nog thuis. De zorg van deze doelgroep vraagt veel extra tijd en aandacht van een ouder. Logeeradresjes vinden is dan ook niet zo eenvoudig. Het vraagt soms medische kennis en specialistische begeleiding. “En exact dat bieden wij hier. Op een voor de cliënten vertrouwde plek, want velen van hen gaan hier ook naar het speciaal onderwijs en kennen onze gezichten al. Die vertrouwde gezichten in een soort van verlengde huiskamersetting geven de cliënten stabiliteit en structuur die heel waardevol voor hen is.”
Begeleiders overnachten op de locatie
Op vrijdagmiddag komen kinderen vanaf 16.30 uur op de logeeropvang. Na het afscheid nemen kunnen de kinderen spelletjes of iets anders leuks doen en wordt er gekookt. Diane: “Daar willen ook altijd wel een paar cliënten bij helpen. Super gezellig én leerzaam!” Tafel dekken, samen eten, opruimen en tafel schoonmaken. Na het eten gaan de jongere kinderen douchen en na een verhaaltje naar bed. De iets oudere kinderen mogen nog iets langer opblijven en gaan zelfstandig douchen wanneer ze dat kunnen of met hulp.
Diane: “Twee van de begeleiders blijven ook op de locatie slapen. Dat is echt uniek. Vaak is er een camera met toezicht op afstand, maar dat er bij ons twee begeleiders blijven slapen geeft zowel de cliënten als de ouders een veilig en vertrouwd gevoel. Dat er iemand fysiek aanwezig is als iemand niet kan slapen of even uit bed komt is echt van grote meerwaarde.”
“Mijn passie voor deze doelgroep en het ontzorgen van ouders in hun soms pittige situatie maken dat ik dit werk met veel liefde doe. Kinderen zijn altijd zo blij en hebben ongelofelijk veel levensvreugde. Dat is echt geweldig om onderdeel van te mogen zijn. En de stralende ogen van de ouders als ze op zondagmiddag hun kind weer op komen halen is echt goud waard!”
Zaterdag en zondag gaat de dagdienst na het gezamenlijke ontbijt als het ook maar even kan met de cliënten naar buiten. “We hebben zelf een mooie buitenlocatie, maar we gaan ook graag naar het park in de buurt. Spelletjes doen, samen lunchen, snoezelen, samen iets bakken of knutselen. Het is eigenlijk gewoon net een dag als thuis. Heel ontspannen!”
Zo’n fijne huiselijke sfeer neerzetten is echt een teaminspanning. Diane: “Omdat er ook begeleiders op de locatie overnachten en je samen aan het ontbijt zit ontstaat er als snel een gemoedelijke sfeer onderling. Je deelt daardoor veel lief en leed en dat maakt dat we een hecht team zijn. Eigenlijk ben je samen een soort van huisgezin.
“Helaas merken we de laatste tijd dat dit werk doordat het allemaal in het weekend plaatsvindt wat minder in trek is. Jammer en ten onrechte vind ik. Het biedt juist ook veel vrijheden en kansen. Zo hoeven wij thuis geen opvang voor onze kinderen te regelen. En ik werk om het weekend, dus ik geniet daarnaast ook van tijd samen met mijn eigen gezin. Die afwisseling vind ik heerlijk.”