Een plek die je mist als je er niet bent

In gesprek met Claudia Lucassen, vrijwilliger bij De Passerel

Al vijf jaar is Claudia Lucassen een vertrouwd gezicht bij De Passerel. Iedere woensdag staat ze klaar om te helpen tijdens het avondeten. Niet omdat het moet, maar omdat ze het zelf graag wil. Wat begon als een spontane kennismaking via een buurmeisje, groeide uit tot een plek waar ze zich thuis voelt. ‘Ik krijg hier zoveel liefde terug. Dat is echt bijzonder.’

Van kennismaking naar betrokkenheid
Claudia kwam via via in aanraking met De Passerel. Een buurmeisje woonde er en zij kreeg begeleiding. Toen Claudia een paar keer op bezoek ging, raakte ze in gesprek met de medewerkers. ‘Ze zeiden: we zoeken nog vrijwilligers, kom anders gewoon eens helpen. Dat heb ik gedaan en nu ben ik vijf jaar verder.’ Sindsdien is ze er iedere woensdag. Een vast moment in de week waar ze bewust ruimte voor maakt. ‘Woensdag is echt mijn dag hier. Dan plan ik thuis ook zo min mogelijk. Mijn man weet dat ook.’

‘Je eet gezellig samen, je praat wat of het is juist even stil. Dat is allemaal goed. Het is heel ongedwongen.’

Lekker meedraaien
De rol van Claudia is praktisch en persoonlijk. Ze helpt tijdens het eten en zorgt dat alles klaarstaat. Op tafel zet ze alles bij elkaar, zodat cliënten zelf kunnen pakken wat ze nodig hebben. Ze brengt het bord naar de cliënt, waarna iedereen samen aan tafel gaat. Na het eten ruimen de cliënten zelf hun bord en bestek op en zetten dit in de vaatwasser. Ook maken ze hun placemat schoon. Claudia helpt waar nodig en zorgt dat alles daarna weer netjes is. ‘Je eet gezellig samen, je praat wat of het is juist even stil. Dat is allemaal goed. Het is heel ongedwongen.’

Kleine momenten, grote betekenis
Het contact met cliënten zit vaak in de kleine dingen. Even een praatje, een grapje of gewoon aanwezig zijn. ‘Als iemand even wil praten, dan luister ik. Dat is vaak al genoeg.’ Ze glimlacht als ze vertelt over de dagelijkse momenten. ‘Er is bijvoorbeeld een jongen die dan een grapje maakt. Dat soort kleine dingen… daar moet je gewoon om lachen. Dat maakt het leuk.’ Juist die alledaagse momenten maken het verschil. Het is niet groots of ingewikkeld, maar gewoon door er te zijn.

Een plek waar je gemist wordt
Dat haar aanwezigheid ertoe doet, merkte Claudia toen ze een tijdje ziek was.‘Ik had longontsteking en ik kon er even niet zijn. Toen hoorde ik later: ‘Waar is Claudia? Is ze nog ziek?” Dat ze dat zeggen, dat doet wel wat met je.’ Het laat ook zien hoe belangrijk vrijwilligers zijn in het dagelijks leven van cliënten. ‘Ik denk wel dat ze me missen als ik er niet ben. En dat gevoel is wederzijds.’

Meer dan helpen alleen
Voor Claudia is vrijwilligerswerk geen eenrichtingsverkeer. Ze geeft veel van haar zelf, maar ze krijgt minstens zoveel terug. ‘Ik krijg hier zoveel liefde. Echt. Maar je moet er wel voor openstaan. Gewoon normaal doen, dat is het belangrijkste.’ Ze voelt zich volledig onderdeel van de groep. ‘Ik voel me hier echt thuis. Iedereen is gelijk. Niemand staat boven iemand. Dat vind ik heel mooi.’ Dat gevoel van gelijkwaardigheid is voor haar misschien wel het meest waardevol.

Energie
Waar het in het begin soms nog wel even wennen was, is het vrijwilligerswerk nu juist een bron van energie geworden. ‘In het begin was ik best moe na zo’n avond. Door alle nieuwe indrukken, maar nu? Nu krijg ik er juist echt energie van.’ Zelfs op momenten dat het lichamelijk wat minder gaat, blijft ze toch naar ‘het kookpunt’ komen. ‘Dan zeggen de medewerkers: blijf thuis. Maar wat ik thuis kan doen, dat kan ik hier ook doen. En hier is het ook zo gezellig.’

‘Het geeft mij energie dat ik iets kan doen voor een ander. En dat we allemaal gelijk zijn.’

Waarom vrijwilligerswerk bij De Passerel?
Volgens Claudia zit de kracht van De Passerel in de sfeer. ‘Het voelt gewoon als een huiskamer. Gezellig, ongedwongen. Je hoeft niks ingewikkelds te doen. Gewoon er zijn.’ Dat maakt het volgens haar ook laagdrempelig voor nieuwe vrijwilligers. ‘Als iemand twijfelt om vrijwilligerswerk hier te doen, dan zou ik zeggen: gewoon doen. Je krijgt er echt heel veel voor terug.’

Vrijwilligerswerk heeft haar niet alleen een plek gegeven, maar ook meer zelfvertrouwen. ‘Vroeger heb ik wel eens het gevoel gehad dat ik een beetje tussen wal en schip viel. Maar hier, hier hoor ik er gewoon bij en dat is fijn.’

Ze vat het zelf mooi samen: ‘Het geeft mij energie dat ik iets kan doen voor een ander. En dat we allemaal gelijk zijn.’

Vooruitkijken
Stoppen? Nee, daar denkt Claudia nog lang niet aan. ‘Zolang het kan, blijf ik dit doen. Ik kom hier gewoon heel graag.’ En dat is precies wat vrijwilligerswerk bij De Passerel zo waardevol maakt: mensen die er willen zijn. Met aandacht, betrokkenheid en een warm hart.